ΛΕΜΕΣΙΑ ΠΙΡΟΓΑ

Υπό την επήρεια των υδρατμών ενός τσαγιού λεβάντας και μίας χορτόσουπας (η συνταγή παρατίθεται στο τέλος του κειμένου…), καταγράφω σκόρπιες, αφυπνισμένες και κυμματούσες σκέψεις…

Αν και υπήρξε μετριασμός στην κραιπάλη των εορτών (αφού δε ζούμε κοντά στις οικογένειες μας…), μία επίσκεψη σε ένα ανεκδιήγητο κινέζικο εστιατόριο ήταν ικανή να με πετάξει πέρα και παραπλεύρως. Το γεγονός, ότι βρίσκεται κοντά σε αμερικάνικες βάσεις με αρκετή πελατεία από τη στρατιά της εν λόγω χώρας, θα έπρεπε να μου είναι αρκετό ως σήμα κινδύνου, αλλά φευ…Δε θέλω να θίξω τους Αμερικανούς τώρα, αλλά οφείλω να υπενθυμίσω, ότι τα μπουφέ “τρώτε όσο θέλετε” αποτελούν δική τους επινόηση. Κι είναι κρίμα, επειδή προ της εποχής της άκρατης κατανάλωσης τροφίμων (και άλλων ειδών…), διέθεταν και αυτοί ένα πιο απλοποιημένο διαιτολόγιο.

Ένα μεσημέρι Κυριακής, επισκέφθηκα μαζί με ένα φίλο Γερμανό, την εκκλησία τους μέσα στο στρατιωτικό χωριό. Ήμασταν οι μόνοι λευκοί…Βασικά, πήγαμε για να ακούσουμε αυτή την καταπληκτική μουσική σόουλ, αλλά δε μας άφησαν να φύγουμε μετά τη λειτουργία και μας πίεσαν ευγενικά να δεχτούμε την πρόσκληση τους για μεσημεριανό. Έτσι, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και το φαγητό σόουλ, σε μία τεράστια τραπεζαρία, όπου από τη μία πλευρά, χοροπηδούσαν ανέμελα παιδάκια και από την άλλη, σερβίρονταν πατάτες πουρέ, μπριζόλες, χόρτα βραστά, καλαμπόκι και άλλα. Αραιά και που, τα παιδάκια σταματούσαν το παιχνίδι και μας παρουσίαζαν μερικά ποιήματα και τραγούδια. Πολύ οικογενειακή ατμόσφαιρα…Δύσκολα θα πίστευε κανείς, ότι οι ίδιοι άνθρωποι δέχονται, ανά πάσα στιγμή, διαταγές, για επικίνδυνες αποστολές στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν με καθόλου ειρηνικούς στόχους…Όμως, ας είναι…Δε θα επιτρέψουμε στην πολιτική να μας εξοντώσει όλα τα ανθρωποκύτταρα. Κάπου-κάπου ακούω και τη μουσική τους από το ραδιόφωνο. Συνήθως, όταν οδηγώ, πέφτω κατά τύχη, πάνω σ’ έναν από τους σταθμούς των βάσεων. Στα διαλείμματα συζητάνε και τα δικά τους θέματα, τη μακρυνή πατρίδα πέρα από τον Ατλαντικό, τις οικογένειες που άφησαν πίσω, το δύσκολο περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσαν. Πώς να τους αδικήσει κανείς, όταν καταφεύγουν στο στρατό, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να κρατηθούν από κάπου και να επιβιώσουν; Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος εναντίον του Αφγανιστάν, πορευτήκαμε μαζί με άλλους πολίτες μέχρι την πύλη του στρατώνα, ανεμίζοντας πανό λευκά και με ουράνια τόξα, υπέρ της  άμεσης κατάπαυσης του πυρός. Ανάμεσα μας, υπήρχαν και Αμερικανοί, πρώην στρατιώτες, οι οποίοι δεν άντεξαν την παραλογία της ανήθικης επιθετικότητας των “αμυντικών” τους δυνάμεων και αποχώρησαν. Η κοινωνική κατακραυγή εναντίον τέτοιων ανθρώπων είναι πολύ μεγάλη. Θαυμάζω τη δύναμη και το θάρρος τους να αποτολμήσουν την απόσχιση από το στρατό. Πώς είναι αλήθεια, να διαδηλώνεις εναντίον της χώρας σου σε ξένο έδαφος; Μόνο όσοι το έζησαν το γνωρίζουν. Εύχομαι να μη χρειαστεί να το μάθω ποτέ…Χμ, τέλειο το τσάι λεβάντας, ελπίζω να κοιμηθώ μερικές ώρες πριν φέξει ο ουρανός και αρχίσουν να κελαηδούν τα περιστέρια. Ναι, έχουμε πολλά, κουρνιάζουν τα βράδια στη στέγη του διπλανού κτιρίου. Μία μέρα με τρόμαξαν, ήταν μεσημέρι καλοκαιριού και εισήλθαν καμαρωτά-καμαρωτά από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα μέσα στο διάδρομο. Είδα κι έπαθα να τους ανακόψω την πορεία και να τα οδηγήσω πάλι προς τα έξω. Μια στιγμή, να κοιτάξω τι γίνεται με τη χορτόσουπα…

…

Σχεδόν έτοιμη…Λοιπόν η συνταγή που σας υποσχέθηκα…

Υλικά:

2-3 καρότα ψιλοκομμένα

μερικά φύλλα σέλινο ψιλοκομμένο

1 φλυτζάνι ρύζι

αλατοπίπερο

ελαιόλαδο

χυμό λεμονιού

Εκτέλεση:

Ρίχνετε τα χόρτα μαζί με το ρύζι (η μαμά μου βάζει και λίγες πατατούλες ή/και μαϊντανό…) σε μπόλικο νερό να βράσουν για 30 με 40 λεπτά. Λίγο πριν σβήσετε το μάτι, αλατοπιπερώνετε και ραντίζετε τη χορτόσουπα με μερικές σταγόνες ελαιόλαδο. Ο χυμός λεμονιού προστίθεται τελευταίος στο πιάτο.

Αγαπητοί επισκέπτες,

όσοι μου γράφετε σχόλια, όσοι με διαβάζετε και όσοι απλά περνάτε για να δείτε, αν λειτουργεί ακόμη η πιρόγα, αυτή ήταν η ανταπόκριση μου από τις μέρες των γιορτών. Εν αναμονή της νέας χρονιάς, εύχομαι σε όλους μας, μιας και νεότεροι, δεν πρόκειται να γίνουμε στο μέλλον, να γίνουμε τουλάχιστον σοφότεροι…Καλό ξημέρωμα…

Η αφέλια είναι ένα παραδοσιακό κυπριακό πιάτο, πολύ εύκολο στην ετοιμασία. Κάθε φορά που έχω καλεσμένους μη Κύπριους, καταφεύγω στην αφέλια, για να τους μυήσω στις απλές, αλλά νοστιμότατες συνταγές της κυπριακής κουζίνας. Θυμάμαι το Γιούρη από τη Ρωσία, ο οποίος επέμενε, ότι προσθέτω κάποιο μυστικό υλικό που την κάνει τόσο εύγευστη…Η μόνη δική μου διαφοροποίηση της συνταγής γίνεται στις πατάτες, τις αφήνω να σιγοψηθούν μαζί με το κρέας και όταν λιώσουν λίγο, δημιουργούν ένα φανταστικό χυλό…

Ας τα πάρουμε όμως, από την αρχή…

Υλικά:

1/2 κιλό κρέας χοιρινό ή μοσχαρίσιο

8-10 πατάτες μετρίου μεγέθους

2-3 ποτήρια κόκκινο κρασί

λίγο ελαιόλαδο

ξηρό κόλιανδρο

αλατοπίπερο

***

Εκτέλεση:

1. Το κρέας στην παραδοσιακή αφέλια είναι χοιρινό. Η σχέση μου με τα κρέατα είναι όμως, περιορισμένης συμπάθειας. Έτσι, αν δε βρω καλό χοιρινό που να μη μου μυρίζει περίεργα, επιλέγω μοσχαρίσιο. Μετά δεν παραλείπω ποτέ το ξέβρασμα/ξάφρισμα, για να είναι όσο το δυνατό πιο καθαρό και έτοιμο για σοτάρισμα. Κόβω πρώτα το κρέας σε μικρά φιλετάκια, ζεσταίνω λίγο ελαιόλαδο και μετά τα ανακατεύω για μερικά λεπτά, όσο να πάρουν χρώμα απ’ όλες τις πλευρές.

2. Προσθέτω τις πατάτες, κομμένες σε κύβους, τον ξηρό κόλιανδρο, το κόκκινο κρασί και το αλατοπίπερο (μαύρο πιπέρι) και τα αφήνω να σιγοψηθούν για 45 λεπτά σε κλειστή κατσαρόλα.

Αν σας φανεί λίγο πηχτός ο χυλός, μπορείτε να ρίξετε ακόμη λίγο κρασί στα 30 λεπτά…

Η αφέλια συνοδεύεται και με πιλάφι πλιγούρι, αν μαγειρευτεί μόνο με κρέας, όμως κατ’ εμένα, όλη η νοστιμιά της κρύβεται στο συνδυασμό με τις πατάτες…

Το Φθινόπωρο και ο Χειμώνας είναι οι πιο κατάλληλες εποχές για αφέλια και κόκκινο κρασί…

Δοκιμάστε τη…

Για επιδόρπιο προτείνω το κυπριακό ζεϊμπέκικο του μπεκρή με το Λάρκο Λάρκου…

Υ. Γ. Την 1η Οκτωβρίου είναι η επέτειος της κυπριακής Ανεξαρτησίας. Μπορείτε να διαβάσετε ένα συνοπτικό, ιστορικό αφιέρωμα στο ιστολόγιο του Μιχάλη Μιχαήλ: http://mihalismihail.blogspot.com/2009/09/blog-post_29.html

ΥΛΙΚΑ

1/2 κιλό μακαρόνια

1/2 κιλό (βοδινό) κιμά

1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι

1 λιωμένη ντομάτα

λίγο ψιλοκομμένο μαϊντανό

λίγο ελαιόλαδο

λίγο τριμμένο τυρί

αλατοπίπερο

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

1. Τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι σε καυτό ελαιόλαδο και προσθέτουμε τον κιμά, την ντομάτα, το μαϊντανό και το αλατοπίπερο. Τα αφήνουμε να ψηθούν, σε σιγανή φωτιά, για 1/2 ώρα.

2. Ρίχνουμε τα μακαρόνια σε καυτό νερό και τα αφήνουμε να ψηθούν για 10-15 λεπτά.

3. Στραγγίζουμε τα μακαρόνια και τα σερβίρουμε με μερικές κουταλιές από τη σάλτσα κιμά.

4. Τα πασπαλίζουμε με λίγο τριμμένο τυρί. (χαλλούμι, αναρή, φέτα, γραβιέρα, κεφαλοτύρι, παρμεζάνα, πεκορίνο…ό,τι προτιμάτε…)

5. Συνοδεύονται με κόκκινο κρασί..!

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1.

 Ο κιμάς καλύτερα να είναι φρεσκοκομμένος. Δεν είναι καθόλου δύσκολο, φτάνει να υπάρχει ένα καλό μιξεράκι στο σπίτι.

2.

Τα μακαρόνια (κατά προτίμηση, από σιτάλευρο και χωρίς αυγό ζυμωμένα) μπορούν να ψηθούν περισσότερη ώρα, αλλά συνήθως 10-15 λεπτά είναι αρκετά για να μην είναι ούτε “στόκος”, ούτε ωμά.

3.

Δε θα σας αποκρύψω, ότι “μαθήτευσα” για αρκετά χρόνια σε μια μεγάλη ιταλοπαρέα κι ως γνωστό, οι Ιταλοί είναι, σε αντίθεση με μας, ειδήμονες στη μαγειρική ζυμαρικών…

4.

Απολογούμαι σε όσους νηστεύουν…Δε γνωρίζω αν υπάρχει θεός, αλλά οι λόγοι που δεν ακολουθώ αυτό το έθιμο, είναι κυρίως προσωπικοί. Ανήκω στη σπάνια ομάδα ολιγοκρεατοφάγων ατόμων και δε θα είχε κανένα νόημα, αν για βδομάδες ολόκληρες, απέφευγα σκόπιμα τα γαλακτοκομικά και τα ζωικής προέλευσης προϊόντα. Έχω την τάση να παραμελώ τις πρωτεϊνούχες τροφές κι αυτό είναι ήδη, από μόνο του, πολύ επικίνδυνο για την υγεία…

5.

Ως επιδόρπιο, θα πρότεινα μία φρουτοσαλάτα από κομμένες φράουλες, μπανάνα, μανταρίνια, μήλα με επιστέγασμα καρύδια, λίγο μέλι και κανέλα...

Τα σαββατοκύριακα προσπαθώ ν’ αφήνω την πιρόγα να επιπλέει παράκτια σε λίγο πιο ήρεμα νερά. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια κινείται και η σημερινή ανάρτηση. Η ιδέα προήρθε από μία τηλεφωνική συνομιλία που είχα με τη μητέρα μου λίγο πριν τα Χριστούγεννα.

Λεμέσια: Μάμμα, άκουσες σήμερα τίποτε για το πως επήεν η συνάντηση του Χριστόφια με τον Ταλάτ; Εν επρόλαβα να δκιαβάσω τα κυπριακά νέα στο ίντερνετ ακόμα…

Μάμμα: Εν ηξέρω ίντα που κάμνουν ο Χριστόφιας με τον Ταλάτ. Εγώνι σήμερα έκαμα τυρόπιττα πάντως…

Λεμέσια: …

***

Συνταγή για (κυπριακή) Τυρόπιττα

Υλικά

3 ποτήρια τριμμένο χαλλούμι (ή άλλο τυρί) 

3 ποτήρια αλεύρι

1 ποτήρι γάλα

1/2 ποτήρι ελαιόλαδο

2 αυγά

1 μπέικινγκ πάουντερ

λίγο δυόσμο

Εκτέλεση

1. Ανακατεύετε όλα τα υλικά και τα ζυμώνετε. (το αλεύρι να προστίθεται λίγο-λίγο, για να μην κουτρουβιάσει)

2. Τοποθετείτε τη ζύμη σ’ ένα προλαδωμένο ταψάκι, πυρέξ ή φορμίτσες. (για να μην κολλήσει)

3. Αφήνετε την τυρόπιττα να ψηθεί σε μέτρια προθερμασμένο φούρνο για μία ώρα. Έτοιμη!

Επειδή, συνήθως αυτή την τυρόπιττα τη συνόδευα (εκτός από καφέ ή τσάι) με λεμονάδα…

Συνταγή για Λεμονάδα

Υλικά

1 ποτήρι χυμό λεμονιού

1/2 ποτήρι ζάχαρη

Εκτέλεση

1. Ανακατεύετε καλά μέχρι να λιώσει η ζάχαρη μέσα στο χυμό λεμονιού.

2. Τοποθετείτε τη λεμονάδα σ’ ένα κλειστό μπουκάλι στο ψυγείο για τρεις μέρες. (φροντίστε να ταρακουνάτε το μπουκάλι που και που, όταν ανοίγετε το ψυγείο)

3. Την τέταρτη μέρα βάζετε σ’ ένα ποτήρι λίγη (όσο ένα δάχτυλο) λεμονάδα και την αραιώνετε γεμίζοντας το με νερό. Έτοιμη!

Υ. Γ. Ο καθένας μπορεί φυσικά να αγοράσει τυρόπιττα π.χ. από το φούρνο “Ζορπάς” ή λεμονάδα της “Κεάν” ή του “Λανίτη”, αλλά είναι σίγουρα πιο όμορφο το αυτοδημιούργητο…