ΛΕΜΕΣΙΑ ΠΙΡΟΓΑ

Σκέψεις αντίθετες μιας χιλιοειπωμένης μαρτυρίας…

Φυλή άνευ και άνω ποταμών…

Ενυδρείο.

Ψάρια πολύχρωμα μιας κατακερματισμένης μνήμης…

Στην όαση κάποιου λίβα ξεχαστήκαμε…

Παλιό τραγούδι ανατολής εμποτιστήκαμε…

Στον τοίχο στήσαμε το αυτί και κουραστήκαμε…

Ενυδρείο.

Ψάρια πολύχρωμα μιας κατακερματισμένης μνήμης…

Τί έχουν τα έρμα και ψοφάνε;

Ξαναβάλτα πίσω να τ’ αρμέξουμε…

…

***

“Υδροχόος” – Νίκος Παπάζογλου

Μπαίνουμε στόν Υδροχόο
και θ’ ανάψουνε φωτιές
οι καιροί νερό θα φέρουν
έτσι λεν αυτοί που ξέρουν
κι όμως θα καούν καρδιές

Όλα τριγύρω αλλάζουνε
κι όλα τα ίδια μένουν
και μένα τα χεράκια της
με λύνουν και με δένουν

Μπαίνουμε στον Υδροχόο
και θα φύγουν οι Ιχθείς
Έτσι ήτανε γραμμένα
Μέσα στ’ άστρα τα σβησμένα
Που ‘χα δει στα μάτια της

Όλα τριγύρω αλλάζουνε
κι όλα τα ίδια μένουν
και μένα τα χεράκια της
με λύνουν και με δένουν

***

Στίχοι: Μανώλης Ρασούλης, Μουσική: Βάσω Αλαγιάννη, Ερμηνεία: Νίκος Παπάζογλου, Άλμπουμ: Χαράτσι (1984)

Προφυλαγμένη μνήμη,

αναρριχώμενη…

Σκηνή από παραλιακό 

μεσημέρι, κυριακάτικο,

ηλιοστάλακτο

και γαλαζοπνιγμένο,

με τη μυρωδιά του καφέ

και το γλυκό καρυδάκι

σε πιατάκι,

συνοδευόμενο από

ένα ποτήρι κρύο νερό…

Η ασύνορη ρέμβη

ταξίδευε σ’ έναν ουρανό 

μονίμως ανέφελο,

όταν ένα σμήνος από πουλιά

σε αναπάντεχη πτήση τους,

διετάραξε ευχάριστα

την απόκοσμη γαλήνη.

Φευγαλέα μεταλαμπάδευση

σε χρόνο παροντικό…

Η ιδιόρρυθμη ζωγραφιά

ενός πικάσιου λευκού περιστεριού

που φτερουγίζει χορεύοντας

με πολύχρωμα λουλούδια

και τιτιβίζοντας θυμοσοφίες.

Αγαπημένα αποφθέγματα…

- Αλήθεια, που νά ‘χεις εναποθέσει

εκείνο το βιβλίο του Λέο Μπουσκάλια;

Συχνά υπόσχεσαι να το αναζητήσεις, 

αλλά πια, δεν προλαβαίνεις.

Θυμάσαι όμως πάντα το…

“Να ζεις,

ν’ αγαπάς

και να μαθαίνεις.”

***

Υ. Γ. Φροντίστε να χαϊδεύετε 

με το βελάκι, που και που,

το περιστέρι, πάνω ψηλά…

Στο φτερούγισμα του ανέμου,

μία αντανάκλαση ξεθωριασμένη,

ένα περασμένης ώρας ηχογράφημα.

Πόρισμα του, η αδιαπέραστη σιωπή…

Μέρος ανήλιαγο,

σαν όχημα στο αντίθετο ρεύμα,

πορείας ίσως λανθάνουσας

κι όμως σταθερής.

Μία πυξίδα με σπασμένο δείκτη,

στιγμή ανάλαφρη που ακροβατεί…

Συγκρουόμενα αίτια μοιραίων συμπτώσεων.

Περιδιάβαση στο υπερπέραν,

εισιτήριο μετ’ επιστροφής

και ασφάλιση αποσκευών.

Συνήθως βιβλία και δίσκοι,

μαρτυρίες από συλλογές

στοχαστικών και άλλων ενάρξεων.

Μερικές δεν πρόλαβαν

να αντικρύσουν τον ήλιο,

έσβησαν νωρίς…

Φλόγες στοργής ομώνυμων

και εταιρώνυμων που έλκονται

από αναβράζουσες μνήμες

κοινής οδύνης,

κοινής χαράς…

Εν αναμονή ημερολογίου

που σπεύδει να γυρίσει σελίδα…

Χρόνια Πολλά…

υγιή και αγαπημένα!