ΛΕΜΕΣΙΑ ΠΙΡΟΓΑ


ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΟΙ ΑΠΟΚΡΗΜΝΕΣ ΤΩΝ ΠΡΩΙΝΩΝ ΩΡΩΝ…
27/12/2009, 05:49
Κατηγορίες: ΕΥΡΩΠΗ, ΜΝΗΜΕΣ, ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ, ΣΥΝΤΑΓΕΣ

Υπό την επήρεια των υδρατμών ενός τσαγιού λεβάντας και μίας χορτόσουπας (η συνταγή παρατίθεται στο τέλος του κειμένου…), καταγράφω σκόρπιες, αφυπνισμένες και κυμματούσες σκέψεις…

Αν και υπήρξε μετριασμός στην κραιπάλη των εορτών (αφού δε ζούμε κοντά στις οικογένειες μας…), μία επίσκεψη σε ένα ανεκδιήγητο κινέζικο εστιατόριο ήταν ικανή να με πετάξει πέρα και παραπλεύρως. Το γεγονός, ότι βρίσκεται κοντά σε αμερικάνικες βάσεις με αρκετή πελατεία από τη στρατιά της εν λόγω χώρας, θα έπρεπε να μου είναι αρκετό ως σήμα κινδύνου, αλλά φευ…Δε θέλω να θίξω τους Αμερικανούς τώρα, αλλά οφείλω να υπενθυμίσω, ότι τα μπουφέ “τρώτε όσο θέλετε” αποτελούν δική τους επινόηση. Κι είναι κρίμα, επειδή προ της εποχής της άκρατης κατανάλωσης τροφίμων (και άλλων ειδών…), διέθεταν και αυτοί ένα πιο απλοποιημένο διαιτολόγιο.

Ένα μεσημέρι Κυριακής, επισκέφθηκα μαζί με ένα φίλο Γερμανό, την εκκλησία τους μέσα στο στρατιωτικό χωριό. Ήμασταν οι μόνοι λευκοί…Βασικά, πήγαμε για να ακούσουμε αυτή την καταπληκτική μουσική σόουλ, αλλά δε μας άφησαν να φύγουμε μετά τη λειτουργία και μας πίεσαν ευγενικά να δεχτούμε την πρόσκληση τους για μεσημεριανό. Έτσι, είχα την ευκαιρία να γνωρίσω και το φαγητό σόουλ, σε μία τεράστια τραπεζαρία, όπου από τη μία πλευρά, χοροπηδούσαν ανέμελα παιδάκια και από την άλλη, σερβίρονταν πατάτες πουρέ, μπριζόλες, χόρτα βραστά, καλαμπόκι και άλλα. Αραιά και που, τα παιδάκια σταματούσαν το παιχνίδι και μας παρουσίαζαν μερικά ποιήματα και τραγούδια. Πολύ οικογενειακή ατμόσφαιρα…Δύσκολα θα πίστευε κανείς, ότι οι ίδιοι άνθρωποι δέχονται, ανά πάσα στιγμή, διαταγές, για επικίνδυνες αποστολές στο Ιράκ ή το Αφγανιστάν με καθόλου ειρηνικούς στόχους…Όμως, ας είναι…Δε θα επιτρέψουμε στην πολιτική να μας εξοντώσει όλα τα ανθρωποκύτταρα. Κάπου-κάπου ακούω και τη μουσική τους από το ραδιόφωνο. Συνήθως, όταν οδηγώ, πέφτω κατά τύχη, πάνω σ’ έναν από τους σταθμούς των βάσεων. Στα διαλείμματα συζητάνε και τα δικά τους θέματα, τη μακρυνή πατρίδα πέρα από τον Ατλαντικό, τις οικογένειες που άφησαν πίσω, το δύσκολο περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσαν. Πώς να τους αδικήσει κανείς, όταν καταφεύγουν στο στρατό, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να κρατηθούν από κάπου και να επιβιώσουν; Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος εναντίον του Αφγανιστάν, πορευτήκαμε μαζί με άλλους πολίτες μέχρι την πύλη του στρατώνα, ανεμίζοντας πανό λευκά και με ουράνια τόξα, υπέρ της  άμεσης κατάπαυσης του πυρός. Ανάμεσα μας, υπήρχαν και Αμερικανοί, πρώην στρατιώτες, οι οποίοι δεν άντεξαν την παραλογία της ανήθικης επιθετικότητας των “αμυντικών” τους δυνάμεων και αποχώρησαν. Η κοινωνική κατακραυγή εναντίον τέτοιων ανθρώπων είναι πολύ μεγάλη. Θαυμάζω τη δύναμη και το θάρρος τους να αποτολμήσουν την απόσχιση από το στρατό. Πώς είναι αλήθεια, να διαδηλώνεις εναντίον της χώρας σου σε ξένο έδαφος; Μόνο όσοι το έζησαν το γνωρίζουν. Εύχομαι να μη χρειαστεί να το μάθω ποτέ…Χμ, τέλειο το τσάι λεβάντας, ελπίζω να κοιμηθώ μερικές ώρες πριν φέξει ο ουρανός και αρχίσουν να κελαηδούν τα περιστέρια. Ναι, έχουμε πολλά, κουρνιάζουν τα βράδια στη στέγη του διπλανού κτιρίου. Μία μέρα με τρόμαξαν, ήταν μεσημέρι καλοκαιριού και εισήλθαν καμαρωτά-καμαρωτά από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα μέσα στο διάδρομο. Είδα κι έπαθα να τους ανακόψω την πορεία και να τα οδηγήσω πάλι προς τα έξω. Μια στιγμή, να κοιτάξω τι γίνεται με τη χορτόσουπα…

Σχεδόν έτοιμη…Λοιπόν η συνταγή που σας υποσχέθηκα…

Υλικά:

2-3 καρότα ψιλοκομμένα

μερικά φύλλα σέλινο ψιλοκομμένο

1 φλυτζάνι ρύζι

αλατοπίπερο

ελαιόλαδο

χυμό λεμονιού

Εκτέλεση:

Ρίχνετε τα χόρτα μαζί με το ρύζι (η μαμά μου βάζει και λίγες πατατούλες ή/και μαϊντανό…) σε μπόλικο νερό να βράσουν για 30 με 40 λεπτά. Λίγο πριν σβήσετε το μάτι, αλατοπιπερώνετε και ραντίζετε τη χορτόσουπα με μερικές σταγόνες ελαιόλαδο. Ο χυμός λεμονιού προστίθεται τελευταίος στο πιάτο.

Αγαπητοί επισκέπτες,

όσοι μου γράφετε σχόλια, όσοι με διαβάζετε και όσοι απλά περνάτε για να δείτε, αν λειτουργεί ακόμη η πιρόγα, αυτή ήταν η ανταπόκριση μου από τις μέρες των γιορτών. Εν αναμονή της νέας χρονιάς, εύχομαι σε όλους μας, μιας και νεότεροι, δεν πρόκειται να γίνουμε στο μέλλον, να γίνουμε τουλάχιστον σοφότεροι…Καλό ξημέρωμα…



ΤΟ ΟΡΟΣΗΜΟ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
10/12/2009, 17:52
Κατηγορίες: ΕΛΛΑΔΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΥΠΡΟΣ

Η ήττα(;) ήταν προβλεπόμενη. Το θέμα είναι, να μη χάσει την αξιοπιστία της η Κυπριακή Δημοκρατία…

1. Η Κύπρος, με το μικρό εκτόπισμα που έχει, δεν μπορεί να επιβάλλει την άποψη της στους εταίρους. Όσοι ονειρεύονταν “ευρωπαϊκή” λύση, επειδή θα γινόμασταν ξαφνικά υπερδύναμη, ως πλήρες μέλος της ΕΕ μετά το 2004, καιρός είναι να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και να αλλάξουν ρητορική.

2. Εν μέσω συνομιλιών, οι οποίες μάλιστα παρουσιάζουν πρόοδο (όσο κι αν προσπαθεί ο πρόεδρος Χριστόφιας να πείσει για το αντίθετο..), δεν μπορεί να καταδικαστεί η Τουρκία. Εξάλλου, αυστηρότερες κυρώσεις, ίσως θα είχαν αρνητική επίδραση στη συμφωνία λύσης.

3. Έξι παγωμένα κεφάλαια στη διαπραγματευτική διαδικασία ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, εξ αιτίας του κυπριακού…Κάπου αγγίζουμε τα όρια μας. Δεν μπορεί εντελώς μόνη η Κύπρος, να ανακόψει την πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ. Υπενθυμίζω, ότι αυτό δεν είναι το ζητούμενο, αλλά η επίλυση του κυπριακού και η επανένωση.

4. Τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα λήγουν τον Απρίλιο. Αυτό για όσους δεν έδειχναν να βιάζονται και ακόμη παρεμποδίζουν την άμεση συμμετοχή του ΟΗΕ και της ΕΕ στις διαπραγματεύσεις. Ο Έρογλου δήλωσε, ότι σε περίπτωση εκλογής του, δε θα συνεχίσει τις συνομιλίες. Η Τουρκία νίπτει τας χείρας της μπροστά στην “ελεύθερη βούληση” των Τουρκοκυπρίων και διαφεύγει ακόμη μία φορά αλώβητη, ενώ η παρουσία του κατοχικού στρατού στην Κύπρο παραμένει αναλλοίωτη.

5. Το ευχάριστο: Η κυβέρνηση αποφάσισε μετά από δύο χρόνια την καλλιέργεια κουλτούρας λύσης και διαφώτισης περί του ομοσπονδιακού πλαισίου. Δείτε ΕΔΩ. Εντύπωση μου προκάλεσε το εξής σημείο:

“Σε αυτό το σχεδιασμό για ενημέρωση σχετικά με την ομοσπονδία, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ζήτησε την ενεργό συνδρομή των μέσων ενημέρωσης, τα οποία εμμέσως πλην σαφώς επέκρινε για προβολή μόνο των αρνητικών σημείων που προκύπτουν από τις συνομιλίες.”

Κύριε πρόεδρε, ξεχάσατε μήπως, ότι εσείς ο ίδιος και η κυβέρνηση σας, διοχετεύατε τα ΜΜΕ με κάθε είδους αρνητισμό και απαισιοδοξία, όποτε τύγχαινε να ερωτηθείτε; Αυτό το ερώτημα/παιχνίδι, αν υπάρχει ή δεν υπάρχει πρόοδος, έχει γίνει κουραστικό πια, αλλά όχι να ενοχοποιούμε πάντα τα ΜΜΕ και να αγνοούμε τη στάση των υπευθύνων, η οποία φυσικά και ήταν καθοριστική.

Διανύουμε το β’ γύρο των συνομιλιών (57  συναντήσεις μέχρι τώρα), αυτή τη βδομάδα συζητείται το κεφάλαιο της οικονομίας. Τον Ιανουάριο αναμένεται η εντατικοποίηση των συναντήσεων (επιτέλους!) και σχεδιάζονται ήδη τριήμερα στις οικίες των Χριστόφια-Ταλάτ στο Κελλάκι και την Κερύνεια.

Να το πιστέψουμε, ότι πλησιάζει η ώρα της συμφωνίας για επανένωση ή θα απογοητευτούμε πάλι; Οι διεθνείς και εγχώριες συνθήκες είναι πέραν από ευνοϊκές. Το κυριότερο όμως, είναι ο συντονισμός και η προσεκτική διαχείριση των υπευθύνων. Όταν θέλουν, μπορούν! Οι πολίτες είναι έτοιμοι να τους στηρίξουν, φτάνει να δώσουν το έναυσμα, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο, παρά η δημοσιοποίηση, έστω και μερική, των μέχρι τώρα συμφωνηθέντων. Με άδεια χέρια, καμία εκστρατεία διαφώτισης δεν μπορεί να πείσει, όσο κι αν η ομοσπονδία γενικά, χαίρει (φαινομενικά) πλειοψηφικής έγκρισης. Οπότε…αναμένουμε…

Μετά από εντατική αναζήτηση για μία περιεκτική πηγή, όπου να παρουσιάζονται συνοπτικά τα συμπεράσματα και ορισμένες διαστάσεις τους, πιστεύω, ότι το άρθρο του TVXS αξίζει ιδιαίτερης ανάγνωσης…

***

«Αλώβητη» βγήκε η Τουρκία από το Συμβούλιο των ΥΠΕΞ της Ε.Ε.

Εμπόδια είναι αποφασισμένη να βάλει η Κύπρος στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, αν η Άγκυρα δεν συμμορφωθεί προς τις υποδείξεις της Ε.Ε., αναγνωρίζοντας την Κυπριακή Δημοκρατία. Παρά τις προσπάθειες, ωστόσο, Ελλάδας και Κύπρου, οι 27 αρνήθηκαν να παγώσουν την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, υιοθετώντας πάντως μία πιο «σκληρή γλώσσα» απέναντι στην Άγκυρα. Την ίδια ώρα ο Ερντογάν ζητά αμεσότερη εμπλοκή των ΗΠΑ, στο Κυπριακό.

«Η Τουρκία, συνεχίζει να αρνείται να σεβαστεί την υποχρέωσή της για πλήρη και χωρίς εξαιρέσεις εφαρμογή του πρόσθετου πρωτοκόλλου της Συμφωνίας της Άγκυρας», επισημαίνεται στο κείμενο συμπερασμάτων της χθεσινής συνόδου των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε. Το πρωτόκολλο της συμφωνίας αυτής, υποχρεώνει την γείτονα να αναγνωρίσει όλα τα κράτη μέλη της Ε.Ε., επομένως και την Κυπριακή Δημοκρατία, κάτι που μέχρι τώρα δεν έχει πράξει. Παρ’ ότι κατέληξαν σ’ αυτό το καθόλου αισιόδοξο συμπέρασμα, οι ΥΠΕΞ της Ε.Ε. αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε «πάγωμα» των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για την Τουρκία, παρά τις σχετικές πιέσεις που δέχτηκαν από τον υπουργό Εξωτερικών της Κύπρου, Μ. Κυπριανού και τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας, Δ. Δρούτσα.

Συγκεκριμένα οι 25 υπουργοί Εξωτερικών βρέθηκαν απέναντι στο «ελληνοκυπριακό στρατόπεδο». Η προεδρεύουσα μάλιστα Σουηδία, με τη Βρετανία στο πλευρό της τάχθηκαν ενθέρμως υπέρ της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας, ενώ την ίδια ώρα κάποιες άλλες χώρες, όπως η Γαλλία, ήταν πιο συγκρατημένες.

Στο χθεσινό συμβούλιο των ΥΠΕΞ της Ε.Ε., Ελλάδα και Κύπρος επεδίωξαν να επηρεάσουν τη στάση των 27 απέναντι στην Τουρκία προς μία πιο σκληρή κατεύθυνση, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι προ τριετίας η Ε.Ε. είχε ζητήσει από την Άγκυρα να εξομαλύνει τις σχέσεις τις με την Κύπρο, χωρίς ανταπόκριση. Αυτό που κατάφεραν, ωστόσο, ήταν η υιοθέτηση μίας πιο «σκληρής γλώσσας» στα σημεία που αναφέρονται στην Τουρκία, στο κείμενο συμπερασμάτων που προέκυψε από το συμβούλιο. Συγκεκριμένα στο κείμενο αναφέρονται οι επανειλημμένες αρνήσεις της Τουρκίας να αναγνωρίσει την Κύπρο και η ανάθεση στην Κομισιόν, επισταμένης παρακολούθησης της στάσης της Άγκυρας απέναντι στη Λευκωσία.

Η Τουρκία καλείται επιπλέον να εφαρμόσει τις συμφωνίες που έχει υπογράψει για επανεισδοχή των λαθρομεταναστών. Αναφέρονται στην αδιαμφισβήτητη υποχρέωσή της να διατηρεί σχέσεις καλής γειτονίας και να προωθεί την ειρηνική διευθέτηση των διαφορών της, ακόμη κι αν είναι απαραίτητο να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Δεδομένης της διάστασης απόψεων, τα 27 κράτη μέλη αποφάσισαν ότι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Άγκυρας και Βρυξελλών θα συνεχιστούν με το νέο έτος, χωρίς να φαίνονται στον ορίζοντα σημάδια τέτοια που να συνηγορούν προς μία πιο ταχεία εξέλιξή τους. Γι’ άλλη μία φορά, πάντως η Ε.Ε., κάλεσε την Τουρκία να βελτιώσει τις τεταμένες με την Κύπρο σχέσεις της. Δεν προχώρησε πάντως στο πάγωμα άλλων κεφαλαίων, καθώς αυτό θα δυσχέραινε ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Η Κύπρος πάντως άφησε από την πλευρά της να εννοηθεί ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να παγώσει μονομερώς κάποια διαπραγματευτικά κεφάλαια στο μέλλον. Η θέση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από αρκετές χώρες και κυρίως τη Βρετανία.

Συγκεκριμένα, ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου δήλωσε ότι «από την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεών της το 2005 η Τουρκία έχει αναλάβει την υποχρέωση να τηρήσει μια σειρά από όρους και προϋποθέσεις. Η Τουρκία δεν έχει συμμορφωθεί προς αυτές τις αυστηρές υποδείξεις της Ε.Ε. και ήδη από το 2006 το συμβούλιο των ΥΠΕΞ αποφάσισε το πάγωμα οκτώ διαπραγματευτικών -από τα 35- κεφαλαίων ενόσω αυτή η χώρα δεν εκπληρώνει μία από τις υποχρεώσεις της, δηλαδή την εφαρμογή του πρωτοκόλλου της Άγκυρας, που σημαίνει την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επειδή όμως το συμβούλιο δεν κατάφερε να συμφωνήσει σε μια κοινή στάση απέναντι στην Τουρκία εξαιτίας της συνεχιζόμενης επιμονής της να μην αναγνωρίζει την Κύπρο, η Κυπριακή Δημοκρατία αποφάσισε να προχωρήσει στην εισαγωγή συγκεκριμένων όρων και προϋποθέσεων στα διαπραγματευτικά κεφάλαια, τα οποία σχετίζονται με κάθε μία από τις υποχρεώσεις της Τουρκίας».

«Αν η Τουρκία επιθυμεί πρόοδο στις διαπραγματεύσεις αυτών των κεφαλαίων, αυτό θα εξαρτάται αποκλειστικά από την ίδια, η οποία θα πρέπει να εκπληρώσει τους όρους που θα της τεθούν. Η μη εκπλήρωση αυτών των προϋποθέσεων δεν θα επιτρέπει κάθε φορά το άνοιγμα καθενός από αυτά τα κεφάλαια», προειδοποίησε ο κ. Κυπριανού.

Αντιδράσεις από την Τουρκία για το κείμενο συμπερασμάτων

Αδικημένη δηλώνει από την πλευρά της η Τουρκία. Σύμφωνα με ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, «ατυχές είναι το γεγονός ότι στα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων της Ε.Ε. δεν εκτιμήθηκε η υποστήριξη της Τουρκίας προς τις διαπραγματεύσεις στο Νησί, ενώ κάποια μέλη σιώπησαν στο θέμα των διαπραγματευτικών κεφαλαίων που έχουν παγώσει με άδικες δικαιολογίες».

Στην ανακοίνωση επισημαίνεται επιπλέον ότι «παρά τις έντονες και καλοπροαίρετες προσπάθειες μελών του Συμβουλίου που γνωρίζουν τη σημασία της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε., με πρώτη την προεδρεύουσα Σουηδία και με δεδομένες τις προσδοκίες για επιτυχή έκβαση των συνομιλιών που συνεχίζονται στο Νησί μεταξύ των δύο ηγετών, είδαμε ότι ο περιορισμένος ορίζοντας ενός μέλους, εκφράστηκε σε ορισμένα σημεία των συμπερασμάτων του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων και μάλιστα με τρόπο αντίθετο προς το διεθνές δίκαιο».

Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας υπογραμμίζει ότι «δεν είναι δίκαιο να προβάλλεται προς την Τουρκία αίτημα σχετικά με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο, τη στιγμή που δεν έχει τεθεί εξ’ ολοκλήρου σε εφαρμογή η απόφαση που έλαβε το Συμβούλιο της Ε.Ε. στις 26 Απριλίου 2004 για την άρση των περιορισμών που εφαρμόζονται εναντίον της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και δεν έχουν επίσης γίνει πραγματικότητα οι δεσμεύσεις που υπήρξαν μέχρι σήμερα στο θέμα αυτό», τονίζοντας ότι «αποκαλύφθηκε για άλλη μια φορά πόσο αναγκαία είναι η εφαρμογή της διαπίστωσης της Επιτροπής ότι οι διμερείς σχέσεις και η διαδικασία διεύρυνσης είναι θέματα που πρέπει να εκλαμβάνονται ανεξάρτητα».

«Χείρα βοηθείας» από τις ΗΠΑ ζητά ο Τούρκος πρωθυπουργός

Πιο άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ στο Κυπριακό, μέσω συμμετοχής τους σε τετραμερείς συναντήσεις με την Ελλάδα, την Τουρκία και την Κύπρο, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, ζήτησε από τον Αμερικανό πρόεδρο, Μπαράκ Ομπάμα, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Στη συνάντηση που είχε με τον Αμερικανό πρόεδρο, ο Τούρκος πρωθυπουργός έθεσε ξανά ορισμένα μειονοτικά ζητήματα.

Αμέσως μετά τη συνάντηση, ο Ερντογάν εξέφρασε την ελπίδα να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις μέχρι το Μάρτιο, ενώ αναφερόμενος στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται στην Κύπρο με τον ειδικό σύμβουλο του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Αλεξάντερ Ντάουνερ, τόνισε ότι θα πρέπει να επιταχυνθούν. Εξέφρασε επιπλέον την άποψη ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να εμπλακούν ενεργητικότερα και να συναντιούνται με την εγγυήτρια δύναμη Τουρκία, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, κάθε δύο μήνες. «Ο γενικός γραμματέας θα πρέπει να ενθαρρύνει αυτές τις συναντήσεις, γιατί είναι σημαντικό να πραγματοποιούνται από καιρό, σε καιρό», είπε χαρακτηριστικά, ο Ερντογάν. Η Λευκωσία πάντως έσπευσε να αρνηθεί τη συγκεκριμένη πρόταση του Τούρκου πρωθυπουργού.

Η απάντηση της κυπριακής κυβέρνησης στην πρόταση Ερντογάν ήρθε δια στόματος του κυβερνητικού εκπροσώπου, Στ. Στεφάνου: «Δεν πρέπει να επαναλάβουμε διαδικασίες που ακολουθήθηκαν το 2004 και αποδείχθηκαν ατελέσφορες», τόνισε.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός, διέψευσε κατηγορηματικά τα σενάρια που είδαν το φως της δημοσιότητας, σύμφωνα με τα οποία η Άγκυρα εξετάζει το ενδεχόμενο απόσυρσης μέρους των στρατευμάτων της από το ψευδοκράτος και αποστολή τους στο Αφγανιστάν.

Μιλώντας αργότερα στη σχολή διπλωματίας του Πανεπιστημίου «Τζον Χόπκινς», ισχυρίστηκε ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά προσπαθεί να αποκλείσει τους Τουρκοκυπρίους από την Ε.Ε. και εγείρει εμπόδια στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και κατέληξε «εμείς εργαζόμαστε για την εξεύρεση μιας συνολικής και ειρηνικής λύσης με εκ περιτροπής προεδρία».

Για μία ακόμη φορά έκανε πάντως λόγο για μουσουλμανική μειονότητα. Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, τόνισε ότι πρόκειται για ένα ζήτημα που μπορεί να επιλυθεί μόνο σε πλαίσιο αμοιβαιότητας, ζητώντας να ληφθούν ανάλογα μέτρα για τη θρησκευτική ελευθερία των 130.000 «Τούρκων» που ζουν στη Θράκη.

«Υπάρχουν 3.000 Έλληνες στην Τουρκία που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Υπάρχουν και στη Θράκη 130.000 Τούρκοι που αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα. Εγείραμε το πρόβλημα στις συνομιλίες μας με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, όταν ήλθε στην Κωνσταντινούπολη, για να δούμε πώς θα τα αντιμετωπίσουμε. Οι ορθόδοξοι κληρικοί λένε ότι έχουν προβλήματα, αλλά ανάλογα έχουν και οι δικοί μας στη Θράκη, οι οποίοι πρέπει να απολαύσουν συγκεκριμένα δικαιώματα» υποστήριξε ο κ. Ερντογάν. Όπως ανέφερε ο κ. Παπανδρέου ήταν «θετικός» στην πρόσκληση για συζήτηση. Των δηλώσεων αυτών είχαν προηγηθεί δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου, Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος είχε αναφερθεί στην επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης αλλά και στην ανεμπόδιστη δραστηριότητα του Οικουμενικού Πατριάρχη.

Από Βρυξελλών απάντησε η ελληνική πλευρά. Ο αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών, Δ. Δρούτσας ξεκαθάρισε «δεν συζητούμε θέματα μουσουλμανικής μειονότητας, άρα θέματα Ελλήνων πολιτών. Η Τουρκία μπορεί να λέει ο,τι θέλει. Σε αυτό το θέμα είμαστε κάθετοι».



ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ
15/11/2009, 12:11
Κατηγορίες: ΕΥΡΩΠΗ, ΚΥΠΡΟΣ

Θεωρώ ιδιαίτερα δύσκολη την προσπάθεια, να εξάγει κανείς συμπεράσματα, όταν αναλύει αποσπασματικά την ιστορία μιας χώρας, δεν παύει όμως, να έχει απίστευτο ενδιαφέρον…

Τον τελευταίο καιρό, λόγω της 20ής επετείου της πτώσης του τείχους στο Βερολίνο, επανήρθε το θέμα της σύγκρισης με τη διαιρεμένη Λευκωσία.

Η ανατολική Γερμανία υπήρξε μία από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο. Η αντιπαλότητα με τη δυτική Γερμανία ωθούσε τον πληθυσμό σε έναν ύψιστο ανταγωνισμό που είχε ως αποτέλεσμα μία δυναμική ανάπτυξη. Αν υπολογίσει κανείς, ότι και στις δύο πλευρές του τείχους ζούσε και δημιουργούσε ένας εξαιρετικά εργατικός και οργανωμένος λαός, δεν εκπλήττεται καθόλου από την προοδευτικότητα που χαρακτήριζε τις δύο Γερμανίες. Το ιδεολογικοπολιτικό σύστημα όμως, στα ανατολικά περιόριζε τόσο βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα που παρ’ όλη τη δυναμικότητα του κράτους, ήταν θέμα χρόνου να καταρρεύσει. Με την πρώτη οικονομική κρίση, δόθηκε η αφορμή, παραμερίστηκαν τα τελευταία προσχήματα και άνοιξε ο δρόμος προς την ελευθερία. Ο σκοπός όμως, δεν ήταν ο αυτόνομος δημοκρατικός μετασχηματισμός, αλλά η ενσωμάτωση με την ομοσπονδιακή Γερμανία της ελεύθερης αγοράς. Έτσι, η διάλυση της ανατολικής Γερμανίας μέσα σε μία νύχτα, οδήγησε τους πολίτες της σε παράδοση άνευ όρων στη Δύση. Εξευτελισμός; Φυσικά! Αυτό σε μεγέθυνση αντανακλάται σε όλη την ανατολική Ευρώπη και δεν οφείλεται μόνο στη συστημική διαφορά. Ακόμη και νοσταλγός του κομμουνισμού να μην είναι κάποιος, νοιώθει την ανάγκη να υπερασπιστεί τα επιτεύγματα των τότε χωρών. Κι αυτοί άνθρωποι ήταν που δημιουργούσαν και ονειρεύονταν, έστω και κάτω από ανελεύθερες συνθήκες. Εάν η δυτική Γερμανία, πάνω στον ενθουσιασμό και την έπαρση της “άλωσης” το 1989, φερόταν με μεγαλύτερο σεβασμό απέναντι σε ό,τι θετικό υπήρχε στην πρώην ανατολική, δε θα είχε τη δεκαετία του 1990 το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα που προκλήθηκε με το βάρος της ανάκαμψης στα νέα κρατίδια. Η μετάβαση θα έπρεπε οπωσδήποτε, να γίνει πιο ομαλά και χωρίς να ισοπεδώσει τις δομές και ειδικά τις διεθνείς συμφωνίες, αφού ακόμη και το επίσημο νόμισμα καταργήθηκε τελείως εσπευσμένα, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι τραγικές συνέπειες. Μετά από δύο δεκαετίες φυσικά, τα αποτελέσματα δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα. Τόσο επί του εδάφους, όσο και στη νοοτροπία των Ανατολικογερμανών, οι πολυάριθμες και πολυέξοδες αλλαγές είναι ορατές. Πάρα πολλοί μετακινήθηκαν προς εγκατάσταση και ανεύρεση εργασίας στα νέα κρατίδια, αλλά πολλοί παρέμειναν στα παλιά, συντελώντας στην ανοικοδόμηση τόσο του ηθικού, όσο και των πόλεων. Όσο προχωράει ο χρόνος και εδραιώνεται το αίσθημα του κοινού κράτους, τόσο ξεθωριάζει το διαχωριστικό παρελθόν. Ας σημειωθεί εδώ, ότι ακόμη και η σημερινή καγκελλάριος είναι Ανατολικογερμανίδα…

Και επανερχόμαστε στα δικά μας…Η καταπίεση των Τουρκοκυπρίων στο Βορρά ήταν/είναι γνωστή σε όλους. Δυστυχώς, οι Ελληνοκύπριοι, αν και επικαλούνταν συχνά, για πολιτικούς λόγους, την ανελευθερία του συστήματος στα κατεχόμενα, όταν έφτασε η ώρα της εξέγερσης, δεν υπήρχε κανείς με το μέγεθος ενός Χέλμουτ Κολ στην προεδρεία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος θα είχε το θάρρος και τη διορατικότητα να αναγνωρίσει τη μέγιστη ιστορική στιγμή και να δώσει το χέρι στους απέναντι για την επανένωση της χώρας. Κρίνοντας εκ των υστέρων, οι Γερμανοί, πέτυχαν την επανένωση, έστω και με τα λάθη που διέπραξαν κατά τη βιαστική και υπεροπτική μετάβαση. Στην περίπτωση της Κύπρου, οι Ελληνοκύπριοι υπήρξαν επίσης, υπεροπτικοί και βιαστικοί, αλλά μόνο ως προς την προστασία των δικών τους κεκτημένων, δηλαδή το κράτος-θαύμα νότια της πράσινης γραμμής. Με μία λέξη: ΜΙΖΕΡΙΑ! Αν αυτή η νοοτροπία διαφαινόταν να έχει και ημερομηνία λήξης, τότε οι ανησυχίες μου για το μέλλον θα ήταν λιγότερες. Δυστυχώς όμως, ακόμη και μία πενταετία μετά την καταστροφική διαχείριση της λύσης και την πρωτοφανή διεθνή απομόνωση, εξακολουθούν πολλοί να στρουθοκαμηλίζουν, υπερασπιζόμενοι το κουτσουρεμένο και ασταθές κράτος που αυθαίρετα κυβερνούν από το 1963…Οι αυταπάτες όμως, πρέπει κάποτε να τερματιστούν. Αυτός ο τόπος δε μας ανήκει αποκλειστικά. Είτε θα συμβιβαστούμε με την ιδέα της συνδιαχείρισης με τους Τουρκοκύπριους, είτε θα παραδοθούμε στο σταδιακό αφανισμό, μέσω του άκρατου και πλήρως ανεξέλεγκτου τουρκικού εποικισμού στα αφύλακτα σύνορα μας στο Βορρά.

Σήμερα συμπληρώνονται 26 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους του Ντενκτάς…Δυστυχώς, πολλοί συνεχίζουν ακόμη το διαχωριστικό του “όραμα” και στις δύο πλευρές του συρματοπλέγματος. Αν ήταν στο χέρι τους, θα έσκαβαν έναν ισθμό κατά μήκος της πράσινης γραμμής, για να λύσουν κατά τα δικά τους “πρότυπα” και “ιδανικά” το πρόβλημα. 

Οι γηγενείς πληθυσμοί, Ε/Κ και Τ/Κ, δεν έχουν την πολυτέλεια να συγκρούονται επ’ αόριστον, αν θέλουν να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους στην ίδια τους την πατρίδα.

Εύχομαι, αν έρθει κάποτε η στιγμή που θα ξεχύνονται οι Ε/Κ στους δρόμους, για επανένωση και ειρήνη, 1. να υπάρχουν ακόμη Τ/Κ στο Βορρά ΚΑΙ 2. να είναι πρόθυμοι να ανταποκριθούν σε αυτό το κάλεσμα…

Εύχομαι να μην καταλήξουν οι γηγενείς πληθυσμοί σε αναμνηστικό είδος, περιορισμένοι σε καταυλισμούς (reservations), όπως τους Iνδιάνους στην Αμερική και μάλιστα στη δική μας περίπτωση, λόγω στενοκεφαλιάς, κοντοφθαλμίας και μικροσυμφερόντων. 

Τότε, ο εξευτελισμός και η μιζέρια, θα είναι οριστικοί, μη αναστρέψιμοι και σήματα κατατεθέντα όλων των εναπομείναντων…Παλαιοκυπρίων…



ΨΗΦΙΣΑΜΕ – ΣΚΟΥΠΙΣΑΜΕ – ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ
08/06/2009, 23:52
Κατηγορίες: ΕΚΛΟΓΕΣ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΥΡΩΠΗ, ΚΥΠΡΟΣ

Οι Ευρωεκλογές τελείωσαν κι εμείς αναζητάμε στα ποσοστά των κομμάτων τις νέες πολιτικές τάσεις της Ευρώπης…Σίγουρα, υπάρχουν και άλλοι που ψάχνουν την αυτοεπιβεβαίωση μέσω μιας μικροκομματικής ανάλυσης, αλλά δε θα ασχοληθώ με αυτό, επειδή δε γνωρίζω ποια συμφέροντα διακυβεύονται (ή δε θέλω να γνωρίζω…).

Με πάνω από 50% ρεκόρ-αποχής προσπαθούμε να αναγνώσουμε το μήνυμα αυτών των ευρωεκλογών.

Πολλοί μπορεί να είναι οι λόγοι της αποχής:

1. Απογοήτευση εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και ανεργίας.

2. Αντιδραστικότητα στην υπερκαταναλωτική κοινωνία που προβάλλεται ως πρότυπο ζωής.

3. Αδιαφορία

4. Αφού πολλοί έλυσαν τα προβλήματα τους με τον υπαρκτό καπιταλισμό (δηλαδή απέκτησαν πλούτο…), τώρα σνομπάρουν δήθεν το σύστημα και δε βλέπουν το λόγο γιατί να ψηφίζουν…

5. Η ψήφος δεν αφορούσε τις τοπικές εκλογές, άρα τι σημασία έχει ποιος θα πάει στο Στρασβούργο;

6. Απαξίωση ή/και άγνοια για την Ευρωβουλή.

7. Διακοπές/καλοκαίρι/τριήμερο/ζέστη…

8. Απόρριψη του κομματικού συστήματος.

9. Απόρριψη της καταχρηστικής νοοτροπίας της πολιτικής ηγεσίας.

10. Αντιευρωπαϊσμός (γενικά κι αόριστα;)

Το υπόλοιπο 50% επέλεξε κυρίως τον κεντροδεξιό χώρο με ορισμένες εξαιρέσεις (Ελλάδα π.χ.). Ας σημειωθεί και η ενίσχυση των ακραίων, οι οποίοι θα εκπροσωπούνται στην Ευρωβουλή…

Στην Κύπρο υπερίσχυσαν οι δύο μεγάλες παρατάξεις ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ με συνολικό ποσοστό άνω του 70% (με ποσοστό αποχής γύρω στο 40%).

Αυτό είναι ιδιαίτερα θετικό, αλλά κυρίως λόγω του κυπριακού και της λύσης που προωθείται από τους δύο αυτούς χώρους. (Το τίμημα είναι ο συντηρητικός δικομματισμός στο μεγαλείο του και η έλλειψη ενός τρίτου (σοβαρού…) χώρου που θα κάλυπτε το κενό των ακροτήτων και των συγκρούσεων.)

Για τη νεοσύστατη Ευρωβουλή θα γραφούν πάρα πολλά, αλλά είμαι της γνώμης, ότι θα έπρεπε να περιμένουμε τις πρώτες της δραστηριότητες. Ας της δοθεί μία ευκαιρία… Τέλος, θα ήθελα να συγχαρώ όλους όσους εκλέγησαν βουλευτές και να τους ευχηθώ καλή άφιξη στο Στρασβούργο! (Ελπίζω η επόμενη φορά που θα μας θυμηθούν πάλι, να μην είναι το 2014…)



(ΕΥΡΩ-)ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ (ΚΑΙ ΣΕΡΤΖΙΟ ΕΝΔΡΙΓΚΟ…)
05/06/2009, 18:24
Κατηγορίες: ΕΚΛΟΓΕΣ, ΕΥΡΩΠΗ, ΜΟΥΣΙΚΗ

Αν είχα δικαίωμα ψήφου στην Κύπρο, σίγουρα θα επέλεγα τις πολιτικές δυνάμεις (που δηλώνουν τουλάχιστον), ότι προωθούν τη λύση και επανένωση. Ως μόνιμος κάτοικος εξωτερικού, δυστυχώς, βάσει των εκλογικών κανονισμών, ΔΕ δικαιούμαι…Πολλοί Κύπριοι που λείπουν, εξακολουθούν να ψηφίζουν ενάντια στον κανονισμό, αλλά δε θα ήθελα να ασχοληθώ με αυτό το περίεργο (διαπλεκόμενο…) μυστήριο επί του παρόντος. Ας το αφήσουμε για μία άλλη φορά…

Στη χώρα που μένω επιλέγω τους μετριοπαθείς του Κέντρου. Όταν δεν υπάρχει Κέντρο, καταφεύγω σε ένα χώρο που τουλάχιστον κινείται προς τον ενδιάμεσο χώρο και στηρίζει το σύστημα μεικτής οικονομίας, δηλαδή ελεύθερη αγορά με ισχυρά κοινωνικά δίκτυα που θα το καθιστούν όσο πιο ανθρωποκεντρικό γίνεται. Η άποψη μου είναι, ότι μόνο πάνω σε αυτή τη βάση μπορούν να επιβιώνουν και να δημιουργούν ελεύθερα οι λαοί. Είμαι εναντίον του κομματισμού και θα προτιμούσα να εκλέγονταν μόνο ανεξάρτητοι υποψήφιοι…Μέχρι την πραγματοποίηση αυτού του οράματος για αλλαγή του σημερινού κατεστημένου που επιτρέπει τόσο σε μεγαλοοικονομικούς, όσο και σε μεγαλοπολιτικούς παράγοντες (για την ακρίβεια, καρχαρίες με κοινωνική συνείδηση ΜΗΔΕΝ..!) να καταληστεύουν τα δημόσια ταμεία, ΒΑΖΩ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ και ψηφίζω τους λιγότερο επικίνδυνους με…πιρόγα την ελπίδα..!

ΔΕΝ ΑΠΕΧΩ και δεν παραιτούμαι από τα εκλογικά μου δικαιώματα. Κατά τη γνώμη μου, αυτό θα σήμαινε αυτοακρωτηριασμό. Η αποχή ευνοεί την αύξηση των ποσοστών των ακραίων χώρων. Ήδη τα πρώτα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών στην Ολλανδία το αποδεικνύουν…Οι Ακροδεξιοί εκλέγηκαν δεύτερο κόμμα και θα λάβουν 4 έδρες στην Ευρωβουλή. Δείτε εδώ κι εδώ.

Ελπίζω στη συνέχεια, να επικρατήσουν οι φωτεινές παρουσίες στο Ευρωκοινοβούλιο, οι οποίες θα μπορούν να υπερασπίζονται με συνείδηση και δυναμισμό τα ιδεώδη και τα με τόσους κόπους (και αίμα…) κεκτημένα πολιτικά δικαιώματα των λαών της Ευρώπης, έναντι των ακραίων προβοκατόρων με τις μηδενιστικές και αντιδημοκρατικές νοοτροπίες…

Επειδή όμως, δεν επιθυμώ να σας αφήσω με τη στυφή γεύση που προκαλεί η ενασχόληση με την πολιτική…

…πιο κάτω ένα πολύ όμορφο τραγούδι, σε στίχους του Πάνου Κατσιμίχα και μουσική του Σέρτζιο Ενδρίγκο από το άλμπουμ “Οι μπαλάντες των πολυκατοικιών” (2004).

Ν’ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΜΑΣ ΜΕΝΕΙ

Απόψε θα πω για σένα
για σένα θα τραγουδήσω
λευκό τριαντάφυλλό μου
για σένανε θα μιλήσω

Ν’ αντέχουμε μόνο μας μένει
η ζωή ότι κι αν φέρει
τη μια του χειμώνα τη νύχτα
την άλλη γλυκό καλοκαίρι

Η ανόητη φταίει καρδιά μου
που ποτέ δε θα μεγαλώσει
η νοσταλγία μου φταίει
που θέλει μέσα της να σε σώσει

Ν’ αντέχουμε μόνο μας μένει
η ζωή ότι κι αν φέρει
τη μια του χειμώνα τη νύχτα
την άλλη γλυκό καλοκαίρι

Ν’ αντέχουμε μόνο μας μένει
η ζωή ότι κι αν φέρει
τη μια του χειμώνα τη νύχτα
την άλλη γλυκό καλοκαίρι

Και το αυθεντικό στα ιταλικά…

Una rosa bianca – Sergio Endrigo (1963)

Coltivo una rosa bianca
In luglio come in gennaio
Per l’amico sincero
Che mi dà la sua mano franca
Per chi mi vuol male e mi stanca
Questo cuore con cui vivo
Cardi nè ortiche coltivo
Coltivo una rosa bianca.