ΕΛΕΝΗ ΡΑΝΤΟΥ
Ναι, έκανα ένα έργο για το φόβο. Ναι, γράψαμε μια ιστορία που μιλά γι αυτό που νοιώθουμε όλοι. Για τα κάγκελα που βάλλαμε στη ψυχή μας. Όχι για να προστατευθούμε.
Βρήκα ανθρώπους- συνεργάτες και μοιραστήκαμε αυτή την αγωνία. Τη δική μας αγωνία να μη γίνουμε ξένοι μ εμάς τους ίδιους. Και κάθε μέρα η πραγματικότητα νοιώθω να έρχεται
Σκέφτομαι πως είμαι τυχερή. Ευτυχώς που υπάρχει φέτος στη ζωή μου αυτή η αχτίδα δημιουργικής δραστηριότητας, ευτυχώς που υπάρχει αυτό το έργο και με κάνει να νοιώθω
Ναι έχω γνώμη. Δε θέλω σε κάθε απεργία να μην κάνω τίποτα που να έχει αποτέλεσμα.
Γράψτε ένα σχόλιο μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
Αν δεν έχετε δει ακόμη την παράσταση της Ελένης Ράντου στο Θέατρο Διάνα, σας τη συστήνω ανεπιφύλακτα. Καταπληκτικό σενάριο, αντανάκλαση της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας, αιχμηροί διάλογοι, εξαίρετοι ερμηνευτές. Ράντου, Δαδακαρίδης, Αυγουστίδης. Η υπόθεση: Ένας αλλοδαπός διαρρήκτης, μια προσφάτως χωρισμένη φιλόλογος, ένας ηλικιωμένος καθηγητής με αλτσχάιμερ κι ένας πρώην βαλκανιονίκης συναντιούνται σε μια ρομαντική κωμωδία ανατροπών.
Στο διάλειμμα η γλυκύτατη Ελένη μας ανακοίνωσε ανάμεσα σοβαρού και αστείου, ότι ίσως καλύτερα να μέναμε εντός του θεάτρου, επειδή έξω γίνονταν επεισόδια. Ανησυχήσαμε και προς στιγμής αναρωτηθήκαμε σε τι κατάσταση θα βρίσκαμε το αυτοκίνητο μετά…
Αφότου πέρασαν λίγες μέρες διάβασα στις ειδήσεις, ότι το θέατρο απειλήθηκε όντως! Δεν επρόκειτο καθόλου γι αστείο. Μετά από λίγη αναζήτηση στο διαδίκτυο, εντόπισα την προσωπική της ιστοσελίδα με την πιο κάτω ανακοίνωση.
Έχουμε πλέον φτάσει σε οριακές καταστάσεις με τις απειλές γύρω μας, αν ακόμα και ο ίδιος ο πολιτισμός στοχοποιείται. Δεν ξέρω αν είναι αποκλειστικό προϊόν της κρίσης η εκβιαστική επιθετικότητα ή αν βρήκε τώρα ευκαιρία να εκδηλωθεί μέσα στο γενικότερο κλίμα σύγχυσης αρχών και αξιών της εποχής μας.
Ελένη δε θα ξεχάσω ποτέ το βλέμμα σου και τα φιλιά που έστελνες με ευγνωμοσύνη και συγκίνηση στο κοινό. Σ’ ευχαριστούμε που επιμένεις ως δημιουργός και καλλιτέχνιδα να προσφέρεις μέσα από το χώρο σου.
***
Γράφει η Ελένη Ράντου
http://www.elenirantou.com/2012/02/blog-post_18.html
Ναι, έκανα ένα έργο για το φόβο. Ναι, γράψαμε μια ιστορία που μιλά γι αυτό που νοιώθουμε όλοι. Για τα κάγκελα που βάλλαμε στη ψυχή μας. Όχι για να προστατευθούμε.
Αλλά για να νοιώσουμε ελεύθεροι εκεί μέσα!!!!
Βρήκα ανθρώπους- συνεργάτες και μοιραστήκαμε αυτή την αγωνία. Τη δική μας αγωνία να μη γίνουμε ξένοι μ εμάς τους ίδιους. Και κάθε μέρα η πραγματικότητα νοιώθω να έρχεται
να συναντάει αυτό το έργο.
Κάγκελα που μου βάζουν οι πολιτικοί στη ζωή μου, κάγκελα που μου βάζουν οι ευρωπαίοι παράγοντες, κάγκελα που μου βάζουν ακόμα και τα σωματεία και οι διάφοροι εργατοπατέρες.
Σκέφτομαι πως είμαι τυχερή. Ευτυχώς που υπάρχει φέτος στη ζωή μου αυτή η αχτίδα δημιουργικής δραστηριότητας, ευτυχώς που υπάρχει αυτό το έργο και με κάνει να νοιώθω
ακόμα άνθρωπος με αξιοπρέπεια! Και με κάνει να νοιώθω ότι προσφέρω. Ότι μοιράζομαι την αγωνία μου με άλλους.
Γύρω παντού εκβιασμοί. Γύρω παντού ταπείνωση .
Και φτάνει στο θέατρο μια επιστολή. Σάββατο πρωί. Αλλοίμονό σου αν δεν κλείσεις το θέατρο Παρασκευή και Σάββατο. Κι άλλος εκβιασμός!
Αν δεν συμφωνήσεις θα απομονωθείς και θα τιμωρηθείς απ το λαό!!!!!!!!!!!!!!!
Που είσαι Βολταίρο να διαβάσεις!
Αλλοίμονό μου αν συνεχίσω να επικοινωνώ την αγωνία μου; Αλλοίμονό μου αν δε βάλλω λουκέτο και δεν κάτσω στο καναπέ μου να βλέπω εικόνες τρόμου στη τηλεόραση;
Αλλοίμονό μου αν δεν μπω στο κοπάδι και τολμήσω να έχω γνώμη;
Ναι έχω γνώμη. Δε θέλω σε κάθε απεργία να μην κάνω τίποτα που να έχει αποτέλεσμα.
Θέλω να κάνω κάτι. Να παίζω με ελεύθερη είσοδο για ανέργους για παράδειγμα. Αυτό θα κάνω στην επόμενη απεργία σας. Θα κάνω το θέατρο κοινωνό του προβλήματος. Το θέατρο δεν είναι διακοσμητική πολυτέλεια.
Είναι πράξη αντίστασης. Εγώ εκεί έμαθα να αντιστέκομαι.
Το θέατρο άλλωστε λειτουργεί χωρίς να εμποδίζει κανέναν να βγει στους δρόμους και να διαδηλώσει.
Σε έναν κλάδο όπως είναι ο πολιτισμός κανένας απολίτιστος δεν μπορεί να σου πει με τέτοιο τρόπο τι να κάνεις. Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος διαμαρτυρίας που να έχει επιτέλους ένα παραπάνω νόημα απ αυτό που δίνουν τα κανάλια στα δελτία ειδήσεων, που καραδοκούν σαν τα κοράκια μήπως και έχουνε εικόνες συμπλοκών και ανεβάσουν τη τηλεθέαση τους.
***
Υ.Σ. Προς το παρόν τα σχόλια παραμένουν κλειστά. Αν διαβάσετε στις προηγούμενες αναρτήσεις, θα καταλάβετε το γιατί. Όποιος επιθυμεί να επικοινωνήσει μαζί μου, μπορεί να το κάνει μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Δε θα εκφραστώ περαιτέρω για τις επιθέσεις που δέχομαι. Η εμπλοκή σε τέτοιου είδους διαδικασίες, δε θα τιμούσε ούτε μένα, ούτε τους αναγνώστες.
Καλές σας Απόκριες όπου και να είστε!
Like this:
Γράψτε ένα σχόλιο
Γράψτε ένα σχόλιο μέχρι στιγμής
Γράψτε ένα σχόλιο
