ΛΕΜΕΣΙΑ ΠΙΡΟΓΑ

Προορισμός το Λονδίνο, αλλοιώς,  η κρυφή μας πρωτεύουσα, αφού προφανώς υπάρχουν περισσότεροι Κύπριοι εκεί, απ’ ότι στη Λευκωσία. Το ταξίδι πολύωρο καθ’ότι διά ξηράς και υπό θαλάσσης. Πρώτη φορά θα διέσχιζα το Ευρωτούνελ και έναν ελαφρύ εκνευρισμό τον είχα. (Παλαιότερα δε με περιέλουζαν τέτοιες ανησυχίες, μέχρι που σε ένα ταξίδι για το Νότο, είχε σταματήσει το τρένο για πέντε ώρες, μέσα στην τεράστια σήραγγα του Σεν Γκοτάρ στην Ελβετία. Σε καμία περίπτωση δε θα επιθυμούσα να επαναληφθεί…) Η απόσταση μέχρι τις αγγλικές ακτές είναι γύρω στα 50 χλμ και η διαδρομή διαρκεί 35 λεπτά. Το Ευρωτούνελ αποτελείται από τρεις σήραγγες. Η μεσαία εξυπηρετεί τη συντήρηση των γραμμών και την άμεση εκκένωση των επιβατών, εάν χρειαστεί, μέσα σε 90 λεπτά. Την παραμονή διανυχτερεύσαμε στο ανεμοδαρμένο Καλαί, μία πανέμορφη παραθαλάσσια γαλλική πόλη. Το πρωί, μαινόμενοι γλάροι έδιναν μάχη για μερικά ψίχουλα στην προκυμαία, ενώ εμείς προμηθευόμασταν τα κρουασάν μας για…απέναντι. Στο αυτοκίνητο επελέγη δυνατό ροκ με τους Λεντ Ζέπελιν, αυτό το Χόουλ Λόττα Λαβ, το έχω μάθει απ’ έξω πια, αλλά βοηθάει τα μάλα ενάντια στην υπνηλία κατά την οδήγηση…

Άφιξη στο Ηνωμένο Βασίλειο των Ανάποδων. Αντί για ελεύθερη διέλευση, έλεγχος διαβατηρίων, αφού οι Άγγλοι δεν έχουν υπογράψει ακόμη τη συνθήκη του Σέγκεν. Αντί για Ευρώ, υπάρχει η Λίρα. Αντί για χιλιόμετρα, κυριαρχούν τα μίλια. Αντί να οδηγούν στη δεξιά λωρίδα, οδηγούν στην αριστερή. Αντί να πίνουν κρασί, προτιμούν το…τσάι. Κατά τ’ άλλα, επέμεναν, ότι ο πρώτος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης έπρεπε να είναι Άγγλος…

Ένα μουντό και αγουροξυπνημένο Λονδίνο δίπλα στις καταχνιές του Τάμεση, μας καλωσορίζει…Φιλελεύθερο, πολυεθνικό, πολύχρωμο και κατά έναν ιδιαίτερο τρόπο, ευγενές. Ευτυχώς τα αξιοθέατα τα έχουμε επισκεπτεί επανειλημμένα, έτσι ο χρόνος επιτρέπει περισσότερες βόλτες και ανάσες μέσα στη ζωντάνια της καθημερινότητας. Σίγουρα είναι ενδιαφέροντα τα παλάτια, τα μουσεία, οι πινακοθήκες, το γκρηνγουΐτς, ο μπιγκ μπεν και ειδικά το θέατρο του Σαίξπηρ, αλλά αυτή τη φορά είχαν την τιμητική τους τα πάρκα, οι πεζόδρομοι, τα μικρά βιβλιοπωλεία, οι τσαγερί και τα μπαράκια…

Μετά από τα φις εν τσιπς, τα σάντουϊτς, τα μάφφιν, την τσάινα τάουν κτλ, οφειλόταν και μία βόλτα, την τελευταία μέρα, για μεζεδάκια σε ένα τίμιο ταβερνάκι στην κυπριακή παροικία. Θα αναχωρούσαμε το απόγευμα, έτσι δυστυχώς, ήταν αδύνατο να παραμείνουμε μέχρι το βράδι, όταν θα εμφανιζόταν ο πρόεδρος Χριστόφιας! Είχα διαβάσει λίγες μέρες προηγουμένως στις εφημερίδες, ότι μετά τους εορτασμούς για την πτώση του τείχους στο Βερολίνο, ο πρόεδρος θα συναντούσε τον Γκόρντον Μπράουν στο Λονδίνο, αλλά τέτοια σύμπτωση να γευματίζαμε την ίδια μέρα στο ίδιο ταβερνάκι ήταν πλήρως αναπάντεχη…Πάντως τα μεζεδάκια ήταν τέλεια, κ. Πρόεδρε, όπως και οι συμπαθέστατοι ιδιοκτήτες, ατρόμητοι Κύπριοι της παλαιάς γενεάς μεταναστών στην Αγγλία που τιμούν με ανεπιτήδευτο τρόπο την εγχώρια κουζίνα μας.  Είμαι σίγουρη, ότι θα περάσατε υπέροχα…Αν επιστρέψει και ο Μπράουν το 50% των εδαφών των βρετανικών βάσεων, όπως διαφαίνεται, στην Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία, τότε το ταξίδι σας πρέπει να ήταν και από πολιτικής άποψης, πετυχημένο. 

Ίσως ίσως τώρα, η πιρόγα, να είχε νεότερες πληροφορίες για τις  εξελίξεις στο κυπριακό,  αλλά μας περίμεναν οκτώ ώρες ταξίδι για την επιστροφή και έτσι έπρεπε να αναχωρήσουμε πάραυτα…

Υ. Γ. Μία λεπτομέρεια που με συγκίνησε, σε μία κυπριακή γειτονιά, η πινακίδα ενός καταστήματος που έγραφε στα τουρκικά ΚIPRIS ανάμεσα σε δύο απεικονήσεις της σημαίας της Κ. Δ. με την Κύπρο ολόκληρη. Και μετά υπάρχουν άνθρωποι που επιμένουν, ότι δήθεν δεν μπορούν να ζήσουν μαζί ειρηνικά οι δύο κοινότητες στο ίδιο νησί…

“Whole Lotta Love” – Led Zeppelin

(Όμορφες φωτογραφίες από το φθινοπωρινό Λονδίνο, μπορείτε να δείτε στο πρόσφατο αφιέρωμα του Ταξιδιάρη: http://taxidiaris.blogspot.com/2009/11/london-united-kingdom.html)