ΛΕΜΕΣΙΑ ΠΙΡΟΓΑ

Τέτοιες μέρες ακούγονται και γράφονται πολλά για το παρελθόν. Ειδικά σήμερα, 35η επέτειος της τουρκικής εισβολής, αναβιώνει στη μνήμη όλη η φρίκη της πρόσφατης μας ιστορίας και θρονιάζεται σαν κάκτος στην ψυχή μας. Όμως, αυτή η εικόνα του Κύπριου που θρηνεί αναπολώντας τις πληγές του, είναι λανθασμένη και το γνωρίζουν όλοι, όσοι έχουν επισκεπτεί το νησί έστω μία φορά ή έχουν συναντήσει Κύπριους στο εξωτερικό. Κόντρα στη μοίρα του, αυτός ο λαός δεν επαναπαύεται, συνεχίζει τον αγώνα για μια καλύτερη ζωή και δε σταματάει να ελπίζει. Στην πορεία ίσως να μην ενεργεί πάντα σωστά, ίσως το αποτέλεσμα να μην είναι το ιδεατό, αλλά αν συγκρίνει κανείς τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες της αφετηρίας του, τότε θα του αναγνωρίσει έστω κάποια λίγα επιτεύγματα…

Αυτή την ανάρτηση την αφιερώνω στα παιδιά που ονειρεύονται και σκιαγραφούν από τώρα ένα πολύχρωμο και ειρηνικό μέλλον για την Κύπρο.

Στο Μιχάλη και τον Ταϊφούν…Διαβάστε πιο κάτω την ιστορία τους…

***

Ε/κ και Τ/κ έφηβοι αποδεικνύουν ότι μπορούμε να συνυπάρξουμε ειρηνικά.

Την 1η Ιούλιου, είκοσι έφηβοι από την Κύπρο, συγκεκριμένα δέκα αγγλόφωνα ζευγάρια, έφτασαν στη Νότια Βιρτζίνια της Αμερικής, για το καθιερωμένο Πρόγραμμα Κυπριακής Φιλίας, που αποσκοπεί στην απόδειξη της ειρηνικής συνύπαρξης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Το κάθε ζευγάρι αποτελείται από ένα Τουρκοκύπριο και ένα Ελληνοκύπριο έφηβο. Μερικοί από τους νεαρούς φιλοξενούνται από ντόπιους σε σπίτια στο Βιέννα, της Βιρτζίνια.

Ο Τουρκοκύπριος Ταϊφούν, δεκαπέντε χρόνων από το βόρειο τμήμα της κατεχόμενης Λευκωσίας και ο Μιχάλης, 16 χρόνων από την ελεύθερη περιοχή της Λευκωσίας, μένουν με την οικογένεια του Ταμέρα Ντροζ, διευθυντή του προγράμματος στη Βιρτζίνια. «Το πρόγραμμα δεν στηρίζεται σε κανένα κερδοσκοπικό σκοπό και είναι απόγονος του παρόμοιου προγράμματος φιλίας μεταξύ Νότιας Ιρλανδίας και Αγγλίας, και καθιερώθηκε το 2007. Σʼ αυτό το πρόγραμμα οι Κύπριοι νέοι που λαμβάνουν μέρος, έχουν σημαντικό ρόλο στη δημιουργία και τη στήριξη της ειρήνης στην Κύπρο. Το πρόγραμμα της Κυπριακής Φιλίας σημειώνει ολοένα και περισσότερη επιτυχία και βρίσκει τη συμμετοχή των νέων απόλυτα σημαντική και απʼ αυτό το πρόγραμμα «κερδίζουν» πολλά καλά, που σίγουρα θα τα πάρουν και μαζί τους πίσω στην Κύπρο…», δήλωσε ο κύριος Ταμέρα Ντροζ. Ο ίδιος μάλιστα παροτρύνει όλο και περισσότερους νέους να συμμετάσχουν στο πρόγραμμα, καθώς προτείνει σε διάφορες αερογραμμές να δημιουργήσουν διάφορα πακέτα με φθηνά ναύλα, έτσι ώστε όλο και περισσότεροι νέοι από την Κύπρο να μπορούν να συμμετάσχουν.

Ο Ταϊφούν μιλά για το φίλο του Μιχάλη, αλλά και τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα, με τα καλύτερα λόγια: «Και οι δύο είμαστε Κύπριοι, μένουμε στην ίδια πόλη, που είναι μέχρι και σήμερα διχοτομημένη… Είμαστε εδώ για να αποδείξουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε μαζί. Θέλουμε την ειρήνη στον τόπο μας… Υπάρχουν ανάμεσα μας άνθρωποι που δεν θέλουν την ειρήνη. Θέλουν να αυτοπροβάλλονται Ελληνοκύπριοι ή Τουρκοκύπριοι, ζητώντας εκδίκηση. Αυτό θέλουμε να το σταματήσουμε και να αποδείξουμε ότι όλοι, είμαστε ένα. Είμαστε Κύπριοι».

Ο Μιχάλης και ο Ταϊφούν μοιράζονται τις σκέψεις και τις εντυπώσεις τους για όλα όσα τους εντυπωσίασαν στην πόλη της Βιρτζίνια και γενικά στην Αμερική, αλλά και για την οικογένεια που τους φιλοξενεί… Και οι δύο έχουν μαγευτεί από το τοπίο της Βιρτζίνια, που είναι καταπράσινο και το συγκρίνουν μʼ αυτό της Κύπρου, που και οι δύο συμφωνούν ότι επικρατεί ξεραΐλα και η βλάστηση δεν είναι πυκνή. Αυτό που τους άρεσε περισσότερο όμως, κυρίως στον Ταϊφούν, είναι το εθνικό εμπορικό κέντρο της Ουάσιγκτον, αλλά και η πολυεθνική κουζίνα που συναντά κανείς στην Αμερική. «Μπορείς να βρεις από κινέζικα, μεξικάνικα, ιαπωνικά και όποια άλλη κουλτούρα φανταστείς», λέει ο Μιχάλης. Όσο για την οικογένεια του κυρίου Ντροζ και οι δύο νέοι είναι απόλυτα ευχαριστημένοι και τους ευχαριστούν για όλα όσα τους προσφέρουν. Όταν οι δύο νέοι ρωτήθηκαν τι ελπίζουν να πάρουν πίσω μαζί τους στην Κύπρο, οι ίδιοι δήλωσαν ότι σίγουρα το κυπριακό δεν θα λυθεί μόνο με τη θέληση των είκοσι νέων που έλαβαν μέρος στο πρόγραμμα, αλλά το σίγουρο είναι ότι οι ίδιοι προσωπικά επιστρέφουν με πολύ πιο προοδευμένες ιδέες, σχετικά με την ειρήνη και τη συμβίωση των δύο κοινοτήτων.

«Είμαστε η νέα γενιά και έχουμε νέες και πιο προοδευτικές ιδέες και γνώμες ως προς το κυπριακό. Το μέλλον του τόπου είναι δικό μας, μια και εμείς θα το ζούμε… Η παλιά γενιά έκανε ότι έκανε. Τώρα είναι η δική μας σειρά», δήλωσαν και οι δύο.

Στις 20 του Ιούλη, ημέρα της τούρκικης εισβολής στην Κύπρο, διαδηλωτές θα σταθούν έξω από την τούρκικη πρεσβεία, διαδηλώνοντας κατά της κατοχής και της εισβολής της Κύπρου. Ο ίδιος ο Μιχάλης λέει ότι πρέπει να φωνάξουμε για να ακουστούμε. Οι πράξεις μας να μιλήσουν για μας και να δημιουργήσουν την ειρήνη. * Τα επίθετα των δύο νέων δεν αναφέρονται, για σκοπούς προστασίας των προσωπικών τους δεδομένων.

Του Αντώνη Πέτρου, “Αλήθεια” 19.07.2009

Η δική μου η πατρίδα

Λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά
λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν’ αγαπά
έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά
έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά

Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο
η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο
ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;
ποιο από τα δυο κομμάτια πρέπει ν’ αγαπώ;

***

Στίχοι: Νεσιέ Γιασίν
Μουσική: Μάριος Τόκας
Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας
Άλμπουμ: Φωνή Πατρίδας (1998)