ΛΕΜΕΣΙΑ ΠΙΡΟΓΑ


ΚΑΒΑΦΗΣ (ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ ΠΡΩΙΟΥ, ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ, ΚΕΡΙΑ)
Τε, 4 Μαρ 2009, 03:11
Filed under: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Θάλασσα του πρωιού

Εδώ ας σταθώ. Κι ας δω κ’ εγώ την φύσι λίγο.
Θάλασσας του πρωιού κι ανέφελου ουρανού
λαμπρά μαβιά, και κίτρινη όχθη· όλα
ωραία και μεγάλα φωτισμένα.

Εδώ ας σταθώ. Κι ας γελασθώ πως βλέπω αυτά
(τα είδ’ αλήθεια μια στιγμή σαν πρωτοστάθηκα)·
κι όχι κ’ εδώ τες φαντασίες μου,
τες αναμνήσεις μου, τα ινδάλματα της ηδονής.

Όσο Μπορείς

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
 

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

 Κεριά

ΚΕΡΙΑ

Του μέλλοντος η μέρες στέκοντ’ εμπροστά μας
σα μια σειρά κεράκια αναμένα —
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια. 

Η περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβυσμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λυωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ’ αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

 (Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

About these ads

6 σχόλια so far
Γράψτε ένα σχόλιο

Μή μου κάνεις τέτοια, πρωί ξημέρωμα να σεκλετιστώ με το ευγενές ποιητικό ρεμπέτικο του σαλονιού και των αισθήσεων.

Καλησπερίζω.

Οι φωτογραφίες είναι πανέμορφες…

Σχόλιο από diasporos

Είχαμε την κουβέντα του πρόσφατα (του Αλεξανδρινού) με κάτι φίλους καλούς στο σπίτι. Επέμενε ο Δημήτρης να τον αποκαλεί ως τον πιο σημαντικό των Νεοελλήνων Ποιητών.

Έψαχνα να βρω τι με ενοχλούσε στον ορισμό.

Ο Καβάφης, δεν είναι “Νεοέλλην”. Είναι σκέτα Έλλην- ο έσχατος ίσως των Ελλήνων που έχει τα πόδια του και τα δύο βουτηγμένα στην Κλασική Ελλάδα και η ματιά του έρχεται από τους αιώνες. Για αυτό-νομίζω- και ο Λόγος του, αιώνιος. Και, δεν είναι “ρωμιός”.
Είναι Έλληνας και Παραβάτης ως άλλος Ιουλιανός.

Ευχαριστώ από καρδιάς για τα ποίηματα.

Σχόλιο από politispittas

Διάσπορε,
ο Καβάφης είναι, με τον τρόπο του, πολύ πιο διονυσιακός από άλλους υπερπληθωρικούς της Ποίησης…Χαίρομαι που σου άρεσαν οι φωτογραφίες, γιατί μου πήρε πολύ χρόνο, για να καταλήξω, στο ποιες θα συνόδευαν καλύτερα αυτά τα όμορφα ποιήματα…Καλό βράδι.

Σχόλιο από Λεμέσια

Πολίτη Πήττα,
δυστυχώς εκεί έχουμε φτάσει, να ντρεπόμαστε για το Νεο-…
Πολύ καίρια όσα περιγράφεις για τον Καβάφη και με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη. Ο λόγος του θα είναι αιώνιος και πέραν των όποιων ελληνικών, πολιτισμικών συνόρων.

Με τα ποιήματα αυτά, συνδέομαι συναισθηματικά εδώ και πολλά χρόνια…Αφενός, αποτελούν για μένα, γέφυρες για την Ποίηση του Καβάφη, αφετέρου, είναι πλέον και αναπόσπαστες μαρτυρίες προσωπικών μου βιωμάτων.

Εγώ σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια…

Σχόλιο από Λεμέσια

Λεμέσιά μου,
ειδικά το “Όσο μπορείς” είναι ένας ύμνος προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Και πόσα δε γράφτηκαν από τους μελετητές της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας για τον Καβάφη! Τον Αλεξανδρινό που ξεχώρισε για την ποιητική του δημιουργία, έστω κι αν ζούσε μακριά από το εθνικό κέντρο, έστω κι αν η μητροπολιτική Ελλάδα στην αρχή ούτε που τον αναγνώριζε.
Ο Καβάφης, αποτελεί σταθμό για την ποίηση κι είναι γι΄αυτό που έχει αυτή την καταξίωση.
Ο Καβάφης, επίσης, ανέδειξε την Ιστορία(κυρίως των Ελληνιστικών χρόνων) μέσα από την ποίησή του.
Αγαπημένος και ξεχωριστός ποιητής.

Σχόλιο από Εύα Νεοκλέους

Εύα μου,
επισκέφθηκα με μεγάλη συγκίνηση το διαμέρισμα του στην Αλεξάνδρεια και περπάτησα στα δρομάκια της γειτονιάς του, προσπαθώντας να ανακαλύψω τις γνώριμες εικόνες που ξεπηδούν μέσα από τα ποιήματα του. Δεν είχε καμία ανάγκη από εθνικά κέντρα ο Καβάφης. Δημιούργησε ένα δικό του κόσμο, όπου αντανακλούσαν όλες οι πολιτισμικές επιρροές που δέχτηκε, είτε μέσω της παιδείας, είτε μέσω των χωρών που έζησε.

Το “Όσο Μπορείς” αποτελεί διαχρονική πυξίδα ζωής και είναι όπως πολύ σωστά γράφεις, “Ύμνος προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια”. Αυτό είναι και το συναρπαστικό στα ποιήματα του, ότι καταφέρνει να μεταδίδει τόσο έντεχνα και απλά τις υψηλές αξίες της ζωής, που προκαλεί δέος στον κάθε αναγνώστη…

Σχόλιο από Λεμέσια




Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: